Hier is ze dan… schilderend in de Palmeraie

In de Palmeraie, stil, breed en groen
wuiven palmen in de lucht

Dadels in de zon, zwaar en zoet hangend aan takken.

Van kinds af aan is een liefde gebleven

voor palmen die leunen naar zo blauwe luchten
voor woestijnwegen waar de hitte hoog oploopt
en dan plotseling verzacht als je voorbijkomt.

Een oase verschijnt waar de woestijn eindigt

een lint van een rivier die buigt en buigt
groen langs water, leven dat terugkeert
een plotseling wonder dat duidelijk wordt…

xTiny